Δικαιοσύνη στη Βίβλο:
Μια Πλήρης Βιβλική Μελέτη του Κανόνα του Θεού από τη Γένεση έως την Αποκάλυψη
Σε Εσένα, Ο Γιαχβέ, έχω καταφύγει? Ας μην ντρέπομαι ποτέ. σώσε με με τη δικαιοσύνη Σου.
Σήμερα έχουμε πολλές θρησκείες με τις δικές τους αντιλήψεις περί δικαιοσύνης. Συνήθως αυτές οι έννοιες βασίζονται στις καλές πράξεις του ατόμου. Η διαφορά μεταξύ τους είναι ο ορισμός του «καλού». Όταν πρόκειται για τον Χριστιανισμό, η έννοια της δικαιοσύνης γίνεται αισθητά θολή, κυρίως λόγω του δόγματος της «καταλογιζόμενης δικαιοσύνης». Ας φτάσουμε, λοιπόν, στην αλήθεια του τι είναι η δικαιοσύνη και τι όχι σύμφωνα με τη Βίβλο, καθώς η σωτηρία και η αιωνιότητα μας μπορεί να εξαρτώνται από αυτήν.
Στα εβραϊκά η λέξη για τη δικαιοσύνη είναι צֶדֶק (tsedeq) και צְדָקָה (tsedaqah). Η δικαιοσύνη συχνά έρχεται χέρι-χέρι με τη δικαιοσύνη και μερικές φορές μεταφράζεται ως δικαιοσύνη. Ουσιαστικά η δικαιοσύνη είναι η σωστή ενέργεια κατά τον Θεό, το αντίθετο της αμαρτίας.
Πίνακας περιεχομένων
Αποδιδόμενη Δικαιοσύνη: Μια Βιβλική Προοπτική
Μια βιβλική περίληψη
Ο όρος «υποτιθέμενη δικαιοσύνη» διδάσκεται συχνά ως η προσωπική υπακοή του Χριστού που μεταφέρεται στους πιστούς, ώστε ο Θεός να βλέπει τον Χριστό αντί για τη δική τους πραγματική ζωή. Η Γραφή ποτέ δεν διδάσκει κάτι τέτοιο. Η Αγία Γραφή μιλά για τη δικαιοσύνη που «λογίζεται» ή «πιστώνεται», αλλά πάντα με την έννοια ότι η πίστη λογίζεται ως δικαιοσύνη, όχι ότι η δικαιοσύνη του Χριστού αντικαθιστά τη δική μας, ούτε ότι αποτελεί «ένδυμα» που κρύβει την αμαρτία μας.
-
Γένεση 18:19 – Ο Θεός επιβεβαιώνει τον Αβραάμ επειδή θα οδηγήσει το σπίτι του να τηρεί τον δρόμο του Κυρίου, πράττοντας δικαιοσύνη και κρίση.
-
Ιάκωβος 2:17–24 – Η πίστη του Αβραάμ ολοκληρώθηκε μέσω των πράξεών του· η ζωντανή πίστη του λογίστηκε ως δικαιοσύνη.
-
1 Ιωάννη 3:7–10 – Αυτός που πράττει δικαιοσύνη είναι δίκαιος· αυτός που πράττει αμαρτία είναι από τον διάβολο.
Το παράδειγμα του Αβραάμ δείχνει ότι πίστη και πράξη ανήκουν μαζί. Η διδασκαλία του Παύλου στη Ρωμαίους 4 τονίζει την εμπιστοσύνη στις υποσχέσεις του Θεού, όχι τη μεταφορά του ηθικού «μητρώου» του Χριστού. Και τα χωρία που χρησιμοποιούνται συχνά για να υποστηρίξουν την υποτιθέμενη δικαιοσύνη μιλούν στην πραγματικότητα για πίστη, συγχώρηση και μεταμόρφωση, όχι για υποκατάστατη υπακοή.
Βασικές Γραφές
-
Γένεσις 15:6
«Ο Ἀβραὰμ πίστευσε τὸν Κύριον, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην.»
Πλαίσιο: Η πίστη του Αβραάμ αναγνωρίζεται από τον Θεό, αλλά συνοδεύεται από υπακοή (βλ. Γένεσις 18:18–19). Η πίστη και τα έργα συνδέονται, δεν διαχωρίζονται.
-
Ρωμαίους 4:3 (αναφορά στη Γένεσις 15:6)
«Τί λέγει δὲ ἡ Γραφὴ; Πίστευσεν Ἀβραὰμ τῷ Θεῷ, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην.»
Πλαίσιο: Ο Παύλος επαναλαμβάνει τη Γένεσις 15:6, τονίζοντας την πίστη στον Θεό. Δεν εισάγει νέο είδος «νομικής μεταβίβασης» της υπακοής του Χριστού. Η πίστη του Αβραάμ πάντα οδηγούσε σε δράση.
-
Ρωμαίους 4:6
«Ὁ δὲ Δαβὶδ λέγει ὡσαύτως περὶ τῆς μακαριότητος τοῦ ἀνθρώπου ᾧ ὁ Θεὸς λογίζεται δικαιοσύνην χωρὶς ἔργων.»
Πλαίσιο: Παραθέτοντας τον Ψαλμό 32, ο Παύλος τονίζει τη μακαριότητα του ελέους και της συγχώρησης του Θεού. «Χωρίς έργα» σημαίνει χωρίς δικαιοσύνη που αποκτάται μόνος του, όχι χωρίς υπακοή ή ζωντανή πίστη.
-
Ρωμαίους 4:24
«…δι’ ἡμᾶς οὓς πιστεύομεν εἰς τὸν ἐγερόντα ἐκ νεκρῶν τὸν Ἰησοῦν τὸν Κύριον ἡμῶν.»
Πλαίσιο: Η δικαιοσύνη λογίζεται σε εκείνους που εμπιστεύονται τον Θεό, εκδηλωμένη μέσω πίστης που φέρνει πράξη.
-
2 Κορινθίους 5:21
«Τὸν μὴ γνόντα ἁμαρτίαν ὁ Θεὸς ἁμαρτίαν ἐποίησεν ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα ἡμεῖς γίνωμεν δικαιοσύνη Θεοῦ ἐν αὐτῷ.»
Πλαίσιο: Αυτό το εδάφιο συχνά χρησιμοποιείται για να υποστηρίξει «νομική μεταβίβαση», αλλά η Καινή Διαθήκη δείχνει σταθερά ότι το να γίνεις δίκαιος σημαίνει να γεννηθείς από τον Θεό και να ασκείς τη δικαιοσύνη (1 Ιωάννου 2:29; 3:7–10).
Συμπέρασμα: Οι Γραφές διδάσκουν την αναγνώριση της πίστης, όχι τη μεταβίβαση της δικαιοσύνης του Χριστού. Η δικαιοσύνη που λογίζει ο Θεός είναι ζωντανή πίστη που εκφράζεται μέσω υπακοής.
Η έννοια της δικαιοσύνης στην Παλαιά Διαθήκη
Η Παλαιά Διαθήκη θέτει τα θεμέλια για την κατανόηση της βιβλικής δικαιοσύνης. Σε αντίθεση με πολιτιστικές ή θρησκευτικές αντιλήψεις που ορίζουν τη δικαιοσύνη με ανθρώπινα κριτήρια, οι Γραφές συνδέουν τη δικαιοσύνη με τη φύση του Θεού, τις εντολές Του και τις προσδοκίες Του για δικαιοσύνη, ακεραιότητα και πιστή υπακοή. Αυτά τα χωρία αποκαλύπτουν τι θεωρεί ο Θεός δίκαιο — και τι καταδικάζει ως άδικο.
Η δικαιοσύνη είναι:
-
Εμπιστοσύνη στον Γιαχβέ
-
Τηρώντας τις εντολές του Γιαχβέ
-
Ειλικρίνεια και δίκαιη κρίση
Παραδείγματα αδικίας:
-
Δείχνοντας μεροληψία στους φτωχούς ή ευνοιοκρατία στους πλούσιους
-
Εκτός από δωροδοκία
-
Κάνοντας αδικία ή βία στον ξένο, στον ορφανό ή στη χήρα
6 Και πίστεψε στον Κύριο· και λογαριάστηκε σ' αυτόν για δικαιοσύνη.
18 Και ο Αβραάμ θα γίνει εξάπαντος μεγάλο έθνος και δυνατό· και διαμέσου αυτού θα ευλογηθούν όλα τα έθνη της γης·
19 επειδή, τον γνωρίζω, ότι θα διατάξει τους γιους του και την οικογένειά του, ύστερα απ' αυτόν και θα φυλάξουν τον δρόμο τού Κυρίου, για να εκτελούν δικαιοσύνη και κρίση, ώστε ο Κύριος να επιφέρει επάνω στον Αβραάμ τα όσα μίλησε σ' αυτόν.
18 Θα καταστήσεις κριτές και άρχοντες για τον εαυτό σου σε όλες τις πόλεις σου, που ο Κύριος ο Θεός σου δίνει σε σένα, σύμφωνα με τις φυλές σου· και θα κρίνουν τον λαό, με δίκαιη κρίση. 19 Δεν θα διαστρέψεις την κρίση· δεν θα αποβλέπεις σε πρόσωπο, ούτε θα παίρνεις δώρο· επειδή, το δώρο τυφλώνει τα μάτια των σοφών, και διαφθείρει τα λόγια των δίκαιων. 20 Το δίκαιο θα ακολουθείς· για να ζήσεις, και να κληρονομήσεις τη γη, που ο Κύριος ο Θεός σου δίνει σε σένα.
-
Αυτός που ασκεί δικαιοσύνη μπορεί να μένει στη σκηνή του Γιαχβέ
-
Αυτός που ασκεί τη δικαιοσύνη ανά πάσα στιγμή είναι ευλογημένος
-
Η δικαιοσύνη φέρνει απελευθέρωση από τον θάνατο και την πείνα
-
Αυτός που σπέρνει δικαιοσύνη θερίζει αληθινή ανταμοιβή
-
Η γνήσια δικαιοσύνη οδηγεί στη ζωή
-
Οι δίκαιοι μισούν το ψέμα
-
Η δικαιοσύνη προστατεύει τον άνθρωπο της ακεραιότητας
-
Η δικαιοσύνη εξυψώνει ένα έθνος
-
Οι δίκαιοι ικανοποιούνται με λίγα
-
Τα δίκαια και τίμια χείλη είναι αγαπημένα στους βασιλιάδες
-
Η δικαιοσύνη και η δικαιοσύνη είναι καλύτερη από τη θυσία
-
Η δικαιοσύνη ενός ανθρώπου δεν ελευθερώνει άλλον άνθρωπο
-
Ένας άνθρωπος είναι δίκαιος αρκεί να ασκεί τη δικαιοσύνη
-
Η προηγούμενη δικαιοσύνη δεν ελευθερώνει από την παρούσα αμαρτία
-
Ο καρπός της δικαιοσύνης είναι η στοργική αφοσίωση
1 Ψαλμός του Δαβίδ. Κύριε, ποιος μπορεί να μπει μες στη σκηνή σου; και ποιος να κατοικήσει στ’ άγιο σου βουνό; 2 Αυτός που είναι τέλειος στη ζωή του και κάνει ό,τι είναι δίκαιο· αυτός που την αλήθεια σκέφτεται. 3 Με τη γλώσσα του δε συκοφάντησε,
το φίλο του δεν έβλαψε, και ούτε χλεύασε το διπλανό του. 4 Καταφρονούν τα μάτια του τον ασεβή, τιμά αυτούς που το Θεό φοβούνται· όταν υπόσχεται, δεν αθετεί το λόγο του, ό,τι κι αν του στοιχίσει. 5 Δε δάνεισε με τόκο τα λεφτά του,
και για να βλάψει αθώο δεν δωροδοκήθηκε. Όποιος μ’ ετούτα συμμορφώνεται ποτέ του δε θα κλονιστεί.
3 Μακάριοι εκείνοι που τηρούν τις αποφάσεις του Θεού, που ενεργούν πάντα με δικαιοσύνη!
2 Δεν ωφελούν οι θησαυροί που μ’ ανομία αποκτήθηκαν, αλλά η τιμιότητα απ’ το θάνατο λυτρώνει. 3 Δεν θα αφήσει ο Κύριος τον δίκαιο να πεινάσει, αλλά θα αρνηθεί να εκπληρώσει την επιθυμία των αδηφάγων ασεβών.
18 Ο ασεβής κερδίζει ψεύτικο μισθό, μα αυτός που σπέρνει δικαιοσύνη, βέβαιη θα ’χει ανταπόδοση. 19 Έτσι η δικαιοσύνη στη ζωή οδηγεί· μα όποιος το κακό ακολουθεί, στο θάνατο πηγαίνει.
5 Μισεί ο δίκαιος τις ψεύτικες κουβέντες, μα του ασεβή τα λόγια είν’ απεχθή κι επαίσχυντα. 6 Η δικαιοσύνη προστατεύει όποιον πορεύεται μ’ ευθύτητα, μα η ασέβεια τον αμαρτωλό τον καταστρέφει.
34 Τα έθνη η δικαιοσύνη τα εξυψώνει, ενώ η αμαρτία είναι ντροπή για τους λαούς.
8 Πιότερο αξίζει λιγοστό και με δικαιοσύνη, παρά εισοδήματα πολλά φτιαγμένα με αδικία.
13 Τα δίκαια χείλη δίνουνε χαρά στους βασιλιάδες, αγαπούν εκείνον που σωστά μιλάει.
3 Πράξη να γίνεται το δίκαιο και τ’ ορθό, είναι στον Κύριο αρεστό πιότερο απ’ τη θυσία.
Προειδοποιήσεις προς τους άδικους
-
Αυτός που ασκεί δικαιοσύνη μπορεί να μένει στη σκηνή του Γιαχβέ
-
Αυτός που ασκεί τη δικαιοσύνη ανά πάσα στιγμή είναι ευλογημένος
-
Η δικαιοσύνη φέρνει απελευθέρωση από τον θάνατο και την πείνα
-
Αυτός που σπέρνει δικαιοσύνη θερίζει αληθινή ανταμοιβή
-
Η γνήσια δικαιοσύνη οδηγεί στη ζωή
-
Οι δίκαιοι μισούν το ψέμα
-
Η δικαιοσύνη προστατεύει τον άνθρωπο της ακεραιότητας
-
Η δικαιοσύνη εξυψώνει ένα έθνος
-
Οι δίκαιοι ικανοποιούνται με λίγα
-
Τα δίκαια και τίμια χείλη είναι αγαπημένα στους βασιλιάδες
-
Η δικαιοσύνη και η δικαιοσύνη είναι καλύτερη από τη θυσία
-
Η δικαιοσύνη ενός ανθρώπου δεν ελευθερώνει άλλον άνθρωπο
-
Ένας άνθρωπος είναι δίκαιος αρκεί να ασκεί τη δικαιοσύνη
-
Η προηγούμενη δικαιοσύνη δεν ελευθερώνει από την παρούσα αμαρτία
-
Ο καρπός της δικαιοσύνης είναι η στοργική αφοσίωση
1 Ψαλμός του Δαβίδ. Κύριε, ποιος μπορεί να μπει μες στη σκηνή σου; και ποιος να κατοικήσει στ’ άγιο σου βουνό; 2 Αυτός που είναι τέλειος στη ζωή του και κάνει ό,τι είναι δίκαιο· αυτός που την αλήθεια σκέφτεται. 3 Με τη γλώσσα του δε συκοφάντησε,
το φίλο του δεν έβλαψε, και ούτε χλεύασε το διπλανό του. 4 Καταφρονούν τα μάτια του τον ασεβή, τιμά αυτούς που το Θεό φοβούνται· όταν υπόσχεται, δεν αθετεί το λόγο του, ό,τι κι αν του στοιχίσει. 5 Δε δάνεισε με τόκο τα λεφτά του,
και για να βλάψει αθώο δεν δωροδοκήθηκε. Όποιος μ’ ετούτα συμμορφώνεται ποτέ του δε θα κλονιστεί.
3 Μακάριοι εκείνοι που τηρούν τις αποφάσεις του Θεού, που ενεργούν πάντα με δικαιοσύνη!
2 Δεν ωφελούν οι θησαυροί που μ’ ανομία αποκτήθηκαν, αλλά η τιμιότητα απ’ το θάνατο λυτρώνει. 3 Δεν θα αφήσει ο Κύριος τον δίκαιο να πεινάσει, αλλά θα αρνηθεί να εκπληρώσει την επιθυμία των αδηφάγων ασεβών.
18 Ο ασεβής κερδίζει ψεύτικο μισθό, μα αυτός που σπέρνει δικαιοσύνη, βέβαιη θα ’χει ανταπόδοση. 19 Έτσι η δικαιοσύνη στη ζωή οδηγεί· μα όποιος το κακό ακολουθεί, στο θάνατο πηγαίνει.
5 Μισεί ο δίκαιος τις ψεύτικες κουβέντες, μα του ασεβή τα λόγια είν’ απεχθή κι επαίσχυντα. 6 Η δικαιοσύνη προστατεύει όποιον πορεύεται μ’ ευθύτητα, μα η ασέβεια τον αμαρτωλό τον καταστρέφει.
34 Τα έθνη η δικαιοσύνη τα εξυψώνει, ενώ η αμαρτία είναι ντροπή για τους λαούς.
8 Πιότερο αξίζει λιγοστό και με δικαιοσύνη, παρά εισοδήματα πολλά φτιαγμένα με αδικία.
13 Τα δίκαια χείλη δίνουνε χαρά στους βασιλιάδες, αγαπούν εκείνον που σωστά μιλάει.
3 Πράξη να γίνεται το δίκαιο και τ’ ορθό, είναι στον Κύριο αρεστό πιότερο απ’ τη θυσία.
Παρά τις ευλογίες που υποσχέθηκαν στους δίκαιους, η Παλαιά Διαθήκη εκδίδει αυστηρές προειδοποιήσεις σε όσους απορρίπτουν τα πρότυπα του Θεού. Αυτά τα χωρία δείχνουν ότι η αδικία προκαλεί την οργή του Θεού, διαφθείρει τη λατρεία και καταστρέφει τόσο τα άτομα όσο και τα έθνη. Ο Θεός καθιστά σαφές ότι η θρησκευτική δραστηριότητα χωρίς υπακοή είναι υποκρισία, και η κρίση έρχεται σε όσους παραμορφώνουν τη δικαιοσύνη ή αρνούνται να μετανοήσουν.
Αρχές Δικαιοσύνης στην Παλαιά Διαθήκη
Η Παλαιά Διαθήκη δεν ορίζει απλώς τη δικαιοσύνη—δείχνει τα πρότυπα, τα αποτελέσματα και τις αρχές που τη συνοδεύουν σταθερά. Αυτοί οι στίχοι δείχνουν τι παράγει η δικαιοσύνη στη ζωή ενός ανθρώπου, πώς ανταποκρίνεται σε αυτήν ο Θεός και γιατί είναι απαραίτητη για την πίστη στη διαθήκη. Επιπλέον, καθιστούν σαφές ότι η δικαιοσύνη είναι κάτι που ασκείται, βιώνεται και διατηρείται—όχι μια αφηρημένη κατάσταση.
Υπόσχεση για την επερχόμενη δικαιοσύνη του Θεού
Οι προφήτες προσδοκούν ένα μελλοντικό έργο του Θεού, στο οποίο η δικαιοσύνη θα αποκατασταθεί, θα φανερωθεί και θα εδραιωθεί μέσω του Μεσσία. Αυτές οι περικοπές δείχνουν στην επερχόμενη εποχή, όταν η δικαιοσύνη, η σωτηρία και η δίκαιη κυριαρχία του Θεού θα μεταμορφώσουν τον λαό Του και τα έθνη. Η δικαιοσύνη δεν είναι απλώς μια αρχαία εντολή—είναι κεντρικό μέρος του σωτηριολογικού σχεδίου του Θεού.
26 Θα ξανακάνω τους δικαστές σου όπως ήταν άλλοτε, και τους συμβούλους σου όπως ήταν στην αρχή. Τότε θα ονομαστείς και πάλι “πόλη δικαιοσύνης”, “πόλη πιστή”». 27 Η Σιών θα σωθεί, αν σεβαστούν το δίκαιο οι κάτοικοί της, αν επιστρέψουνε στον Κύριο και πράξουν το σωστό. 28 Οι αμαρτωλοί όμως κι οι αποστάτες όλοι μαζί θα συντριβούν· όλοι όσοι τον Κύριο εγκατέλειψαν θ’ αφανιστούν.
Έννοια της Δικαιοσύνης σε την Καινή Διαθήκη
Με την έλευση του Ιησού και της Καινής Διαθήκης, η έννοια της δικαιοσύνης συνεχίζεται από την Παλαιά Διαθήκη, αλλά αποκτά νέες διαστάσεις. Εδώ, η δικαιοσύνη δεν αφορά μόνο την τήρηση του νόμου, αλλά συνδέεται άμεσα με την πίστη, την αγάπη και τη ζωή σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Σε αυτή την ενότητα, εστιάζουμε στα Ευαγγέλια, στις Πράξεις των Αποστόλων και στα γράμματα των αποστόλων για να δούμε πώς περιγράφεται η δικαιοσύνη στην πράξη.
Δικαιοσύνη:
-
Εκπληρώνεται με την τήρηση των εντολών του Θεού
-
Είναι μια ενέργεια που εκτελείτε
-
Είναι ένα μέτρο με το οποίο θα κριθούμε
-
Σπέρνεται εν ειρήνη
-
Είναι το αντίθετο της αμαρτίας
-
Ασκείται από αυτόν που έχει γεννηθεί από τον Θεό
Ματθαίος 3:13-15 ( Έξοδος 40:12, Αριθμοί 8:6 )
Αρχές Δικαιοσύνης στις Επιστολές του Παύλου
Οι επιστολές του Παύλου φέρνουν περαιτέρω σαφήνεια στην κατανόηση της δικαιοσύνης στη Νέα Διαθήκη. Ενώ η Παλαιά Διαθήκη τόνιζε την υπακοή στον νόμο του Θεού, ο Παύλος υπογραμμίζει ότι η δικαιοσύνη επιτυγχάνεται μέσω της πίστης στον Χριστό και του μεταμορφωτικού έργου του Πνεύματος. Αυτή η ενότητα θα δείξει πώς η πίστη, η χάρη και η αγάπη συνδέονται με τη δίκαιη ζωή, αποδεικνύοντας ότι η αληθινή δικαιοσύνη είναι ταυτόχρονα δώρο και τρόπος ζωής.
-
Η δικαιοσύνη έρχεται με την πίστη στον Ιησού
-
Η δικαιοσύνη του Θεού αποκαλύπτεται χωρίς τον νόμο
-
Η πίστη αυτού που πιστεύει στον Ιησού πιστώνεται χωρίς έργο ως δικαιοσύνη
-
Η δικαιοσύνη είναι δώρο μέσω του Ιησού Χριστού
-
Μέσω της υπακοής του Χριστού πολλοί θα γίνουν δίκαιοι
-
Εν Χριστώ το σώμα σου πρέπει να είναι όργανο δικαιοσύνης
-
Η ελευθερία από την αμαρτία οδηγεί στο να είσαι εργάτης δικαιοσύνης που οδηγεί στην αγιότητα
-
Εν Χριστώ το πνεύμα σου είναι ζωντανό λόγω δικαιοσύνης
-
Η δικαιοσύνη πρέπει να επιδιώκεται με πίστη
-
Η δικαιοσύνη του Θεού είναι διαφορετική από τη δικαιοσύνη των ανθρώπων
-
Η βασιλεία του Θεού είναι ζήτημα δικαιοσύνης
-
Ο Χριστός είναι η δικαιοσύνη μας
-
Εν Χριστώ γινόμαστε η δικαιοσύνη του Θεού
-
Η δικαιοσύνη δεν πρέπει να συναναστρέφεται με την κακία
-
Η δικαιοσύνη δεν έρχεται μέσω του νόμου
-
Το θεμέλιο της δικαιοσύνης είναι η πίστη που εκφράζεται μέσω της αγάπης
-
Όλη η γραφή είναι χρήσιμη για εκπαίδευση στη δικαιοσύνη
-
Η πειθαρχία οδηγεί στη δικαιοσύνη
Ρωμαίους 3:21-26 (Φιλιππησίους 3:1–11)
Αν κάποιος άλλος πιστεύει ότι έχει λόγους εμπιστοσύνης στη σάρκα, έχω περισσότερα: 5 έκανα περιτομή την όγδοη ημέρα, από τον λαό του Ισραήλ, από τη φυλή του Βενιαμίν. ένας Εβραίος των Εβραίων. ως προς τον νόμο, Φαρισαίος. 6 ως προς τον ζήλο, διώκοντας την εκκλησία· ως προς τη δικαιοσύνη στο νόμο, άψογη.
Εδώ ο Παύλος μας δίνει ένα παράδειγμα για το πώς μοιάζει η αυτοδικαίωση.
Συχνές ερωτήσεις σχετικά με τη Βιβλική Δικαιοσύνη
1. Τι είναι η βιβλική δικαιοσύνη;
Η βιβλική δικαιοσύνη είναι η ζωή σύμφωνα με τις εντολές του Θεού, η απομάκρυνση από την αμαρτία και η πράξη του δίκαιου, του σωστού και του αληθινού σύμφωνα με τα δικά Του πρότυπα. Συνδυάζει τη σωστή πίστη, τη σωστή δράση και μια μεταμορφωμένη καρδιά, ενισχυμένη από τον Θεό.
2. Είναι η δικαιοσύνη το ίδιο με το να είσαι «καλός άνθρωπος»;
Όχι. Η Γραφή δεν ορίζει τη δικαιοσύνη με βάση την ανθρώπινη ηθική ή τα πολιτισμικά πρότυπα. Η δικαιοσύνη μετριέται μόνο από την υπακοή στο αποκαλυφθέν θέλημα του Θεού και στον ορισμό Του για το σωστό (Ψαλμός 119:172· 1 Ιωάννη 3:7–10).
3. Τι σημαίνει ότι η δικαιοσύνη «πιστεύεται»;
«Πιστωμένη δικαιοσύνη» σημαίνει ότι ο Θεός αναγνωρίζει την πίστη ως γνήσια όταν αυτή εκδηλώνεται με εμπιστοσύνη, αφοσίωση και υπακοή. Η φράση αυτή δεν διδάσκει αυτομάτως δικαιοσύνη χωρίς μετάνοια ή μεταμόρφωση—βεβαιώνει ότι η αληθινή πίστη γίνεται αποδεκτή από τον Θεό και οδηγεί σε μια δίκαιη ζωή (Γένεση 15:6· Ρωμαίους 4).
4. Διδάσκει η Αγία Γραφή «καταλογιζόμενη δικαιοσύνη»;
Η Βίβλος χρησιμοποιεί όρους όπως «λογίζεται» ή «θεωρείται», αλλά δεν διδάσκει ότι η δικαιοσύνη απλώς μεταφέρεται σε κάποιον ενώ συνεχίζει να αμαρτάνει. Η Γραφή δείχνει σταθερά ότι οι πιστοί γίνονται δίκαιοι υπακούοντας στον Θεό και ζώντας σύμφωνα με το Πνεύμα (2 Κορινθίους 5:21· 1 Ιωάννη 2:29).
5. Βλέπει ο Θεός τον Χριστό αντί για την αμαρτία μου;
Όχι. Η Γραφή ποτέ δεν λέει ότι ο Θεός είναι «τυφλός» απέναντι στη συμπεριφορά ενός πιστού. Αντιθέτως, ο Θεός συγχωρεί την αμαρτία, μας καθαρίζει και περιμένει να ζούμε με δικαιοσύνη. Η ιδέα ενός «μανδύα δικαιοσύνης» που κρύβει τη συνεχή αμαρτία δεν υπάρχει πουθενά στη Βίβλο (1 Ιωάννη 1:7· 3:7–10).
6. Μπορεί κάποιος να είναι δίκαιος χωρίς να υπακούει στον Θεό;
Όχι. Η δικαιοσύνη ορίζεται από την υπακοή στις εντολές του Θεού. Η πίστη χωρίς υπακοή θεωρείται νεκρή, κενή ή ψευδής (Ιάκωβος 2:14–26). Η αληθινή δικαιοσύνη είναι ταυτόχρονα εσωτερική (καρδιά) και εξωτερική (πράξεις).
7. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ δικαιοσύνης και αγιότητας;
Η δικαιοσύνη επικεντρώνεται στο να πράττουμε το σωστό σύμφωνα με τον Θεό, ενώ η αγιότητα επικεντρώνεται στο να είμαστε αφιερωμένοι στον Θεό. Συγκλίνουν—η αγιότητα είναι η κατάσταση, η δικαιοσύνη είναι η συμπεριφορά που πηγάζει από αυτήν.
8. Πώς ένας πιστός αναπτύσσεται στη δικαιοσύνη;
Ένας πιστός αναπτύσσεται στη δικαιοσύνη μέσω:
-
της υπακοής στον Λόγο του Θεού
-
της πορείας κατά Πνεύμα
-
της αντίστασης στην αμαρτία
-
της πρακτικής της δικαιοσύνης, του ελέους και της ακεραιότητας
-
της εφαρμογής των διδαχών του Ιησού
(βλ. Ρωμαίους 6, Γαλάτες 5:16–25)
9. Ποια είναι η δικαιοσύνη που δίδαξε ο Ιησούς;
Ο Ιησούς δίδαξε μια πρακτική, βιωμένη δικαιοσύνη — μια δικαιοσύνη της καρδιάς που εκδηλώνεται σε σωστές πράξεις, αλήθεια, έλεος, καθαρότητα και υπακοή στις εντολές του Θεού (Κατά Ματθαίον 5–7).
10. Θα έχει σημασία η δικαιοσύνη στην τελική κρίση;
Ναι. Η Γραφή δηλώνει σαφώς ότι ο Θεός θα κρίνει κάθε άνθρωπο σύμφωνα με τα έργα του—είτε άσκησε τη δικαιοσύνη είτε παρέμεινε στην αμαρτία (Ρωμαίους 2:6–10· Αποκάλυψη 20:12–13). Η δικαιοσύνη είναι απαραίτητη για την είσοδο στη Βασιλεία του Θεού.
Σύναψη
Η Γραφή μιλάει με μία φωνή: η δικαιοσύνη δεν είναι μια παθητική κατάσταση, αλλά μια ζωντανή πραγματικότητα που παράγεται από την πίστη, η οποία ανταποκρίνεται στις εντολές του Θεού. Αν και η δικαιοσύνη «λογίζεται» στους πιστούς, δεν αποσπάται ποτέ από την απομάκρυνση από την αμαρτία και την πράξη του σωστού. Ο Θεός δεν κρύβει την αμαρτία κάτω από μανδύα — την καθαρίζει, ανανεώνει την καρδιά και δίνει δύναμη στον λαό Του να ζει με αγιότητα, δικαιοσύνη και αλήθεια.
Από τον Αβραάμ και τον Δαβίδ μέχρι τον Ιησού και τους αποστόλους, το πρότυπο παραμένει σταθερό: η γνήσια πίστη φέρνει συγκεκριμένες πράξεις — τηρώντας τους δρόμους του Θεού, ασκώντας τη δικαιοσύνη, αγαπώντας τους άλλους και ζώντας με ευθύτητα. Αυτή είναι η δικαιοσύνη της Βασιλείας: αρχίζει με πίστη, εκδηλώνεται σε μια ζωή σύμφωνη με το θέλημα του Θεού και τελειοποιείται καθώς συνεχίζουμε στο φως.
Η αληθινή βιβλική δικαιοσύνη δεν είναι απλώς κάτι που μας «λογίζεται»· διαμορφώνεται μέσα μας από τον Θεό. Αυτή είναι η πίστη του Αβραάμ, η διδασκαλία του Χριστού και η υπόσχεση της νέας διαθήκης.